στάχτες, το blog

ιστολόγιο προς υποστήριξη του περιοδικού staxtes.com

Ασημίνα Λαμπράκου, Η μαμά χτένιζε τα μαλλιά της κάτω από το φεγγάρι, κύριε Ζήσιμε

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

favicon

η μαμά είχε μακριά μαύρα μαλλιά
όταν τα χτένιζε γυάλιζαν σαν τα κορμιά των νέγρων που πλένονταν στο ποτάμι του Σιουδάδ Ντελ Εστέ
η μαμά είχε λυγερό γυαλιστερό κορμί όπως τα κριθάρια στα λιάνος του ποταμού Ιούνη μήνα

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λίγη δροσιά μιλούν

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

favicon

Θα τον θυμόμαστε
Αυτόν τον πλανήτη

Όταν ο Γιώργος Σαραντάρης έγραφε, αγαπάω τον ύπνο, σήμανε την αρχή ενός ανοιξιάτικου θριάμβου. Έκτοτε κάθε τέτοια εποχή φθάνει στις επιφάνειες, πιστός προσκυνητής της φύσης. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Αντώνης Κρητικός, Η Τρίχα

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

fav-3

Όντας βαθύς γνώστης της ανθρώπινης ψυχής, ήξερα ότι ένα καπρίτσιο είναι όλα. Η ηρεμία είναι μία χίμαιρα και ο διαρκής κυματισμός, η πράξη. Το ήθελα πολύ, το ομολογώ.

Η γκάμα ποικίλε από νηνεμία και παφλασμό μέχρι τρικυμία και κατακλυσμό. Ανάλογα με την εποχή και τη διάθεση. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Χρύσα Φάντη, «η ιστορία της Σ.» -απόσπασμα

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

favicon

Το λούτρινο

Φελλοί. Επικίνδυνα τοξικά που η άνωση πετά στον αφρό, κηλίδες από πετρέλαια, ψάρια που τα ’χει χτυπήσει µπουρλότο. Σπαρταράτε ή έχετε ήδη ψοφήσει; Είστε πάλι µωρά και βρίσκεστε στο νερό. Ηµιθανείς τραβάτε στα κουτουρού, κάποιοι σας παγιδεύουν µε τις απόχες τους, σας ρίχνουν σε µια σκάφη. Αναπνέετε δίπλα σε έναν καµακωµένο ροφό. Νικητές θαλάσσιου αθλήµατος ή συληµένα από Σκύλες µέλη; Στη στεριά σας υποδέχονται σαν ναυαγούς. Οι άσπρες τουρλωτές σας κοιλιές βουτηγµένες στο αίµα. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Αλεξάνδρα Αλεξανδρίδου, Μιάν άλλη φορά

ΑΡΧΕΙΟ/ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2016

fav-3

Πέρασε το πρωί του να αδειάζει ντουλάπες και συρτάρια. Κουστούμια, παντελόνια, πουκάμισα λευκά, γραβάτες, γυαλιστερά καλά παπούτσια έμπαιναν πρόχειρα σε μαύρες σακκούλες που φούσκωναν στο δωμάτιο. Θα κρατούσε μόνο κοντομάνικα, φόρμες, φούτερ, ίσως και κανένα ελαφρύ πλεχτό για το φθινόπωρο. Δε θα χρειαζόταν τα χειμωνιάτικα. Τι να τα κρατούσε; Μάλλον δε θα προλάβαινε τον επόμενο χειμώνα. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading