Πάνος Παπαπαναγιώτου, Αριστοτέλους λέξις

by SF

papanagiotou5.1.15

fav-3

ΗΑριστοτέλους άδεια. Πουθενά περαστικοί, περιστέρι κανένα. Το μεγάλο ρολόι κι αυτό σταματημένο. Αν φωνάξω θ’ ακουστώ ως τα κάστρα. Tο δοκιμάζω. Μου απαντάνε. Ξανά. Το ίδιο.

Βγαίνω στο δρόμο, κοντά στο άγαλμα. Ψυχή. Περνώ τα δέντρα. Φύλλα για χώμα. Μετράω πλακάκια. Ένα , δυο, τρία, δεν πατάω τις γραμμές. Τέσσερα, πέντε, έξι. Εφτά και χάνω.

Βαριέμαι.

Συνεχίζω προς τη θάλασσα. Ο αέρας παρασέρνει χαρτιά. «Αγοράζω χρυσαφικά». Η ανάγκη ανθρώπους. Έχω μόνο λέξεις σκέφτομαι, κανείς δεν τις αγοράζει. Δεν είναι αξίας είπαν. Κι έφυγαν.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Advertisements